مثل آغاز خلقتم...

خدایا حالم رو خوب کن...

زودتر به دیدارم بیااا

کاش می شد ادم چشماش رو می بست، در همون حال دور میشد ، دور میشد از دردهای جسمی و روحی... می کَند از زمین ، می شد یک نقطه و به ازل می پیوست... به نقطه آغاز می رسید...

آدم ها بدون رویاهاشون گم میشن...

بازگشتن به سرزمینی که دوران بچگیمو همش اونجا بودم لذت بخش هست...

دفتر خاطرات هامو مرور میکردم و رویاهامو یادم می اومد...

به همه چیز فکر میکنم و رویا میبافم...

یعنی میشه یک روز...

.

.

.

خودمو وسط یک عالمه رویا پیدا میکنم ...

آدم ها بدون رویاهاشون گم میشن...

اونقدر میشه عمیق شد که بتونم خودمو با همه کائنات  یکی کنم...