نگراانم میکنه...

دیگران خیلی بیشتر از حد قابل تصوری قبولم دارن و روم حساب باز میکنن... علتش برام نامعلومه...

این که مسئولیت نمیاره؟

اونقدرام که اونها فکر میکنن قوی نیستم و اعتماد بنفس بالایی ندارم...

ماجرای حماقت ها...

نمیدونم چرا قدرت تعریف اتفاقات و ماجراهای اخیر رو ندارم... خلاصه اش و مینویسم که یادم باشه همیشه حماقت هام...
 

روزمرگی هاا

این مدت درگیر بودم با دو تا خواستگار کاملا متفاوت...

اولی که خیلی محترمانه اومدن و منم خیلی مودبانه رد کردم...

دومی خیلی یرخی و سرزده اومدن و خیلی پرماجرا تموم شد...

#هربار از شیوا متنفر میشم ولی هربار که باز بهم سلام میکنه یادم میره،همه،چی! اینبار همه پیامهاش رو که بهم توهین کرده رو نگهداشتم مرور کنم یادم نره چی گفته بهم!! دورشو یک خط قرمز پررنگ کشیدم...

 # بعدا ماجراهاشو تعریف میکنم...